Таваралӣ Зиёзода

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Таваралӣ Зиёзода
Зиёзода Таваралӣ Нозимпур
Таърихи таваллуд: 1942
Зодгоҳ: Файзобод, ҶШС Тоҷикистон
Кишвар:  Тоҷикистон
Фазои илмӣ: таърих, педагогика
Ҷойҳои кор: ДДОТ,
Пажӯҳишгоҳи рушди маориф
Дараҷаи илмӣ: доктори илмҳои педагогика
Алма-матер: Университети Давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин (1975)
Ҷоизаҳо: Ордени «Шараф»

Зиёзода Таваралӣ Нозимпур (тав. 20 августи 1942, Файзобод, Тоҷикистон) — омӯзгор, муаррих. Доктори илмҳои педагогика (2012).

Зиндагинома[вироиш]

Хатмкардаи факултаи таърихи ДДТ (1975). Баъди хатми таҳсил, то соли 1985 дар мактабҳои миёна ва омӯзишгоҳҳои касбомӯзӣ муаллимӣ кардааст. Солҳои 1985-19993 - муаллими калони кафедраи таърихи Тоҷикистон ва таъриху ҷомеашиносии ДДОД, 1994-2011 - мудири шуъбаи фанҳои ҷомеашиносӣ ва муовини директори ПРМ оид ба илм. Муаллифи 11 китоб (аз ҷумла “Асосҳои илмии тарбияи шаҳрвандии хонандагон дар таълими таърихи кишвар”, 2004; “Рушди маърифати шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон”, 2007, (бо шариктаълиф); “Методология: гуманизм ба ҷои марксизм-ленинизм”, 2008; “Масъалаҳои илмию методологии мазмуни таҳсилоти фанҳои ҷамъиятшиносӣ”, 2009 ва дигарҳо), барномаҳои таълимии таърих, китобҳои дарсӣ, 3 стандарти давлатӣ доир ба таърих, инсон ва ҷомиа ва ҳуқуқи инсон, 5 дастури таълимию методӣ ва зиёда аз 200 мақолаи илмию методӣ.

Ҷоизаҳо[вироиш]

Дорандаи нишони сарисинагии АМ (2011). Бо ордени “Шараф” (дараҷаи 1) (2002) мукофотонида шудааст.

Осор[вироиш]

  • Таърихи дунёи қадим (китоби дарсӣ барои синфи 5, Д., 1998);
  • Таърихи асрҳои миёна (китоби дарсӣ барои синфи 6, Д., 2005, бо шариктаълиф);
  • Таърихи умумӣ, (китоби дарсӣ барои синфҳои 7, 8, 9, 10, Д., 2005);
  • Инсон ва ҷомеа, (китоби дарсӣ барои синфҳои 10–11, Д., 2011, бо шариктаълиф);
  • Ҳуқуқи инсон (китобҳои дарсӣ барои синфҳои 10-11, бо шариктаълиф);
  • Маърифати шаҳрвандӣ, Д., 2008
  • Шаҳрвандшиносӣ, Д., 2010: китобҳои дарсӣ барои муассисаҳои таҳсилоти миёна ва олии касбӣ.

Эзоҳ[вироиш]

Сарчашма[вироиш]

  • Донишномаи Пажӯҳишгоҳи рушди маориф (ДПРМ). Душанбе: «ПРМ АТТ», 2013.