Шариф Ҷӯраев

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Шариф Ҷӯраев
Акашариф Ҷӯраев
Санаи таваллуд

3 март 1896(1896-03-03)

Зодгоҳ

ноҳияи Дарвоз

Санаи марг

2 октябр 1966(1966-10-02) (70 сол)

Касб(ҳо)

сароянда, оҳангсоз

Сабк

халқӣ

Шариф Ҷӯраев, маъруф ба номи Акашариф (3 марти 1896, ноҳияи Дарвоз2 октябри 1966) — сароянда ва оҳангсози тоҷик. Ҳофизи халқии РСС Тоҷикистон (1946).

Зиндагинома[вироиш]

Ӯ барвақт ятим монда зиёда аз 20 сол хизматгори амалдори Дарвоз будааст. Солҳои 1925-1935 мудири "Чойхонаи сурх"-и Ғарм буд ва ҳамчун ҳофизи хушсалиқа машҳур гардид. Соли 1935 ӯро ба радиои пойтахт ҳамчун ҳофиз ба кор даъват намуданд. Акашариф иштирокчии се даҳаи адабиёт ва санъати тоҷик дар ш. Москва (1941, 1949 ва 1957) аст. Ӯ давомдиҳандаи анъанаҳои мусиқии халқии тоҷик мебошад. Суруду таронаҳои беҳтарини вай вирди забони мардум буданд ва имрӯзҳо ҳам аз ҷониби ҳофизон такрор ба такрор сароида мешаванд. Дар эҷодиёташ аз намунаҳои Шашмақом низ зиёд сароида мешуданд. Сурудҳои Акашариф "Қалъабандӣ", "Ҷони ман", "Алла", "Анора овардам", "Ҷӯраҷон", "Булбулон", "Интихоб мекунам" ва сюитаҳои рақсии"Чорзарб", "Наврӯзи баҳор" ва диг. маъмули дилҳои тамошобинон гашта буданд. Ба номи Акашариф Ҷӯраев дар Тоҷикистон филармонияи давлатӣ гузошта шудааст[1]

Қалъабандӣ (Бедил)[вироиш]

Суруди классикӣ, оҳанги Акашариф (Шариф Ҷӯраев)-и Дарвозӣ
Эй ҳузури мақдамат, дар зиндагӣ бурҳони ман,
Мурда будам, зиндаам кардӣ, биё, эй ҷони ман.
Пеш меомад ба ҳар ҷо дар раҳат барги гуле,
Бурда буд оинае аз дидаи ҳайрони ман.
Баҳри побӯси ту ҳар ҷо сабзае сар мекашид,
Дошт бо худ нусхае аз касрати мижгони ман.
Интизорӣ доштам дар гӯшаи вайронае,
Юсуфистон кард фазлат кулбаи эҳзони ман.
Бедил, аз сӯзи дилу дасти тиҳӣ шармандаам,
Ҷуз дуо дигар чӣ ояд аз ману сомони ман.[2]

Мукофотҳо[вироиш]

Бо орденҳои Ленин, "Нишони фахрӣ" ва ифтихорномаҳо сарфароз гардонида шудааст.

Эзоҳ[вироиш]

Пайвандҳо[вироиш]

Сарчашма[вироиш]