Қобус ибни Саъид

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Қобус ибни Саъид
ар. قابوس بن سعيد بن تيمور آل بو سعيدي
QaboosBinSaidAlSaid (cropped).jpg
Royal Standard of Oman.svg
Таваллуд 18 ноябр 1940(1940-11-18)[1][2]
Даргузашт 10 январ 2020(2020-01-10)[3][4][5] (79 сол)
Ҷинс Оли Саъид[d]
Падар Саъид ибни Таймур[d]
Модар Mazoon al-Mashani[d]
Ҳамсар Sayyida Nawal[d]
Таҳсилот
Эътиқод ислом
Ҷоизаҳо
Навъи артиш Артиши Бритониё[d]
Рутба фйелдмаршал[d]
Фаъолияти илмӣ
Фазои илмӣ мусиқии килоссик[d]
Commons-logo.svg Парвандаҳо дар Викисанбор

Қобус ибни Саъид Оли Саъид (ар. قابوس بن سعيد آل سعيد‎; 18 ноябри соли 1940, Салола — 10 январи соли 2020, Масқат) — султони Масцат (1970 — 2020) ва пас аз муттаҳидшавӣ бо имомати Умон, султон (1970 — 2020) ва нахуствазири Умон (1972 — 2020).

Зиндагинома[вироиш]

Қобус 18 ноябри соли 1940 дар Салола дар хонаводаи султони Масқат Саъид ибни Таймур ба дунё омад ва писари ягона буд. Таҳсилоти ибтидоиро дар Салола гирифтааст. Дар соли 1960, Қобус ба Академияи низомии салтанитии Сандҳурст дохил шуд ва пас аз хатм ду сол дар гурдони пиёдагарди артиши Ингилистон хидмат кард ва сипас курсҳои сардорони штабҳоро дар Олмон хатм кард ва омодагии вижае барои омӯзиши системаи худидоракунии маҳаллӣ дар Британияи Кабир гирифт.[7]

Эзоҳ[вироиш]

  1. AlKindi (онлайн-каталог Доминиканского института востоковедения)
  2. Proleksis enciklopedija (хорв.) — 2009.
  3. الديوان السلطاني يعلن وفاة سلطان عمان قابوس بن سعيد — 2020.
  4. Sultan of Oman dies, state media announces (ингл.брит) / зери таҳрири A. Rusbridger, K. VinerUnited Kingdom: 2020. — 126879 шумора — ISSN 0261-3077; 1354-4322; 1756-3224
  5. Muere el sultán de Omán a los 79 años y le sucede su primo Haizam bin Tariq (исп.)Madrid: Unidad Editorial, 2020. — ISSN 1697-0179; 1576-6969
  6. Oman’s long night: from rumour to reality as a nation learns of Sultan Qaboos’ death (ингл.) — 2008.
  7. Рыжов К. В. Все монархи мира. Мусульманский Восток. XV—XX вв. — Вече, 2004. — С. 641—642. — ISBN 5-9533-0384-X, ББК 63.3(5) P93.