Алавия

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Алавия
арабӣ: العلويون
Zulfiqar with inscription.png
Шамшери Зулфиқор муҳимтарин намоди алавиҳост.
Ҷамъияти кул
2,600,000 (таъмини 2002)[1]
Бунёнгузор
Ибни Нусайр[2] ва Алхасибӣ[3]
Минтақаҳои дорои ҷамъияти қобили таваҷҷуҳ
 Сурия ≈1.5[4]-3 млн[5]
 Туркия ≈500,000[6]-1 млн[7]
 Лубнон ≈180,000-200,000[8][9][10]
 Олмон ≈70,000[11][12]
Лубнон/Баландиҳои Ҳулон 3,900 дар Ғаҷар зиндагӣ мекунанд
 Австралия 2% аз афроди зодаи Лубнон дар Австралия[13]
Китобҳои муқаддас
«Китаб-ул-маҷмуъ», Қуръон
Забонҳо
Арабӣ, Туркӣ

Алавия (арабӣ: العلويون‎ — al-'Alawiyūn), ҳамчунин маъруф ба нусайри́ён (ба номи асосгузораш; арабӣ: نصيريون‎ — Nuṣayriyūn, туркӣ: Nusayriler) — як фирқаи шиъа, ки асри 9 дар Сурия дар натиҷаи ихтилофи байни рӯҳониёни шиъа барои тахти имомат пайдо шудааст. Алавияро аз номи асосгузораш Ибни Нусайр нусайрия низ мегӯянд. Пайравони алавия имоми нахустини шиъа ва халифаи чаҳорум Алӣ ибни Абитолибро тимсоли Худо дониста, вайро ҳатто аз Муҳаммад пайғамбар боло медонистанд. Таълимоти алавия унсурҳои масеҳият ва дигар динҳои қадимаро ҳам шомил буд. Эътиқод ба се шахси муқаддас (Алӣ, Муҳаммад ва Салмони Форс) доштанд. Алавиён таносухро эътироф мекунанд ва мӯътақиданд, ки рӯҳи алавиён қабл аз ба тан пайвастан ситора буда, баъд аз вафот рӯҳи алавиёни содиқ ба ситора ва рӯҳи мунофиқон ба тани ҳайвон ворид мешавад. Алавиён илова бар иду маросимҳои мусулмонӣ баъзе идҳои масеҳият (мавлуди Исо, Салоса, Башорат ва ғайра)-ро низ ҷашн мегиранд. Гурӯҳе аз пайравони имомҳои алавӣ (зайдӣ), ки дар ҳудуди Яман ҳукумат дошта, насабашонро ба имом Ҳасан ва Ҳусейн мепайвастанд, муддате дар шаҳрҳои соҳили Баҳри Хазар (Дайлам, Гелон, Табаристон) давлати мустақили худро таъсис доданд, лекин он дер давом накард. Сомониён давлати онҳоро шикаст дода, пайравонашонро пароканда карданд. Пайравони алавия ҳоло дар Сурия ва Туркия мавҷуданд.

Эзоҳ[вироиш]

  1. James B. Minahan (30 May 2002). Encyclopedia of the Stateless Nations: Ethnic and National Groups Around the World A-Z. ABC-CLIO. p. 79. ISBN 978-0-313-07696-1. 
  2. MOḤAMMAD B. NOṢAYR. Encyclopaedia Iranica. electricpulp.com.
  3. ḴAṢIBI. Encyclopaedia Iranica. electricpulp.com.
  4. Tej K. Bhatia; William C. Ritchie (23 Jan 2006). Bhatia, Tej K.; Ritchie, William C., eds. The Handbook of Bilingualism (illustrated, reprint ed.). John Wiley & Sons. p. 859. ISBN 978-0-631-22735-9. 
  5. The 'secretive sect' in charge of Syria. BBC (17 May 2012). Санҷидашуда 14 январи 2015.
  6. Why Turkey Won't Attack Syria, The Atlantic (9 Apr 2013). Проверено 15 июли 2015.
  7. Cassel, Matthew Syria strife tests Turkish Alawites.
  8. http://www.repost.us/article-preview/#!hash=0467cbf01990a23ab00bfe1a45696310
  9. Lebanese Allawites welcome Syria's withdrawal as 'necessary'. The Daily Star (30 April 2005).
  10. Lebanon's Alawi: A Minority Struggles in a ‘Nation’ of Sects. Al Akhbar English (8 November 2011). Санҷидашуда 6 июли 2012.
  11. "Mitgliederzahlen: Islam", in: Religionswissenschaftlicher Medien- und Informationsdienst|Religionswissenschaftliche Medien- und Informationsdienst e. V. (Abbreviation: REMID), Retrieved 13 February 2017
  12. "Anzahl der Muslime in Deutschland nach Glaubensrichtung im Jahr 2015* (in 1.000)", in: Statista GmbH, Retrieved 13 February 2017
  13. Ghassan Hage (2002). Arab-Australians today: citizenship and belonging (Paperback ed.). Melbourne University Publishing. p. 40. ISBN 0-522-84979-2. 

Адабиёт[вироиш]

  • Беляев Е. А., Мусульманское сектантство, М., 1957.

Сарчашма[вироиш]

Энсиклопедияи Миллии Тоҷик Мақола дар асоси маводи Энсиклопедияи Миллии Тоҷик навишта шудааст.