Калила ва Димна

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Дидори Калила ва Димна.

Калила ва Димна (порсӣ: کلیله و دمنه) — ёдгории адабии халқҳои эронинажод, ки ба забонҳои арабӣ ва форсӣ-тоҷикӣ эҷод шудааст.

Муҳтаво[вироиш]

«Калила ва Димна» маҷмӯаи қиссаву ҳикоёти тамсилии пандомезест аз забони паррандагон ва ҳайвонот, ки масъалаҳои муҳимми ахлоқию иҷтимоиро дар либоси рамзу киноя фаро мегирад.

«Калила ва Димна» дар адабиёти форс-тоҷик[вироиш]

Таъсири ғояҳои умумиинсонии «Калила ва Димна»-ро дар эҷодиёти бузургтарин намояндагони адабиёти форс-тоҷик — Рӯдакӣ, Фирдавсӣ, Низомӣ, Саъдӣ, Ҷалолуддини Балхӣ, Ҷомӣ ва дигарон мушоҳида кардан мумкин аст. Вай чандин маротиба ба форсӣ ва дарии тоҷикӣ тарҷума ва танзим шудааст. Ба забони дарӣ аввал «Калила ва Димна» дар замони Наср ибни Аҳмади Сомонӣ (ҳукмр. 914—943) аз нусхаҳои арабии Ибни Муқаффаъ тарҷума гардид ва бо хоҳиши вазир Абулфазли Балъамӣ аз тарафи Рӯдакӣ дар баҳри Рамали мусаддаси мақсур ба назм дароварда шуд.

Саҳифае аз нусхаи Калила ва Димна ба санаи 1210 милодӣ.
Саҳифае аз нусхаи Калила ва Димна ба санаи 1429. Ҳирот.

Порчаҳо аз «Калила ва Димна»[вироиш]

«

Ҳеҷ шодӣ нест андар ин ҷаҳон,

Бартар аз дидори рӯи дӯстон.
Ҳеҷ талхӣ нест бар дал талхтар,
Аз фироқи дӯстони пурҳунар.
»

[1]

Эзоҳ[вироиш]

  1. Рӯдакӣ.Шеърҳо.Тартибу тавзеҳи У. Каримов ва С. Саъдиев. - Душанбе: Ирфон, 1974. - 217 с.

Сарчашма[вироиш]

  • ЭАСТ (дар се ҷилд), Ҷ. 1. АБАЙ-КАЛИМ — Душанбе: СИ ЭСТ, 1988, — 544 с.