Афюнқараҳисор

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Афюнқараҳисор
тур. Afyonkarahisar

38°45′29″ а. шим. 30°32′19″ т. ш.HGЯO

Кишвар

 [[|]]

Таърих ва ҷуғрофиё
Баландӣ

1,021 ± 1 м

Вақти минтақавӣ

UTC+03:00 ва UTC+02:00

Аҳолӣ
Аҳолӣ
  • 299,673 наф. (2018)
Шиносаҳои ададӣ
Нишонаи почта

03[1] ва 03140[1]

Коди мошинҳо

03

Вебгоҳи расмӣ(тур.)

Афюнқараҳисор дар харита

Commons-logo.svg Садо, тасвир ва видео дар Викианбор

Афионқараҳисор [2] ( тур. Afyonkarahisar ) - як шаҳр ва ноҳия дар ғарби Туркия, маркази маъмурии Вилояти Афюнқараҳисор. Аҳолӣ 128516 нафар мебошад ( 2000).

Таърихи шаҳр[вироиш]

Осиёи Хурд дар асри 15

Аввалин ёдрасии он ба давраҳои салтанати хеттии Артсав рост меояд (нимаи II ҳазорсолаи пеш аз милод ). Баъдтар, шаҳр ба зери ҳокимяти давлатҳои Фригия, Лидия, ворисони Искандари Мақдунӣ, Румиён ва Византия дохил буд, ки ҳукмрон буданд. Дар ин айём, шаҳрро Акроин меномиданд [3] . Соли 739 яке аз лашкари ишғолгари араб дар ин ҷо аз ҷониби византиён таҳти роҳбарии подшоҳ Лео Исаур ва писари ӯ Константин нобуд карда шуд. Дар аввали асри XIII он қисми Султоноти Кони буд . Дар қалъа маҳаллӣ Салҷуқиён хазинаашонро нигоҳ медоштанд ва ба ин хотир шаҳр номи «Ҳисори Давлет» (қалъаи Ҳоким) номида шудааст. Шаҳр ба мақомоти Усмонӣ гузашт, ки аввал онро "Қараҳисор-Соҳиб" (шаҳри Қалъаи Сиёҳ) номидаанд, қалъаи Салҷуқиёни аз санги сиёҳ сохташударо, ки 235 метр аз шаҳр баландтар аст ба иноабат гирифта.

Дар соли 1912 инҷо туркҳо - 75,406 нафар, арманиҳо - 4,812 нафар, юнониҳо - 1200 нафар зиндагӣ мекарданд. [4]

Соли 1921 яке аз муҳорибаҳои ҷанги Юнон-Туркия дар ин ҷо баргузор шуд.

Шаҳр номи нави Афион (ба забони туркӣ, афюн ) барои он гирифта шудааст, ки дар наздикии он кӯкнори афюнро парвариш мекунанд, ки барои омодасозии доруворӣ зарур аст.

Адабиёт[вироиш]

Пайванд[вироиш]

  • afyon.bel.tr — сайти расмии Афюнқараҳисор - сайти расмии Afyonkarahisara

Эзоҳ[вироиш]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 http://postakodu.ptt.gov.tr/
  2. Турция, Кипр // Атлас мира / сост. и подгот. к изд. ПКО «Картография» в 2009 г. ; гл. ред. Г. В. Поздняк. — М. : ПКО «Картография» : Оникс, 2010. — С. 117. — ISBN 978-5-85120-295-7 (Картография). — ISBN 978-5-488-02609-4 (Оникс).
  3. Studies in the Byzantine Monetary Economy c.300–1450 - Michael F. Hendy - Google Books
  4. George Sotiriadis, An Ethnological Map Illustrating Hellenism in the Balkan Peninsula and Asia Minor, 1918