Муҳаммад ибни Идриси Шофеъӣ

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Jump to navigation Jump to search
Муҳаммад ибни Идриси Шофеъӣ
араб. ар. أبو عبد الله محمد بن إدريس الشافعي
сурат
Иттилооти инфиродӣ
Ном ба ҳангоми таваллуд:

Абӯабдуллоҳ Муҳаммад ибни Идриси Шофеӣ

Лақаб:

Муҷаддиди қарни дувум

Касб, шуғл:

фақеҳ, илоҳиётшинос, муҳаддис, қозӣ

Санаи таваллуд:

августи 767

Зодгоҳ:
Санаи марг:

19 январ 820 (52 сол)

Маҳалли марг:
Кишвар:
Миллат:

араб ва қурайшӣ[d]

Эътиқод:

суннӣ

Самти фаъолият:

фиқҳ ва илми ҳадис

Устодон:

Молик ибни Анас, Муҳаммади Шайбонӣ[d], Sufyan ibn `Uyaynah[d], Al-Layth ibn Sa'd[d] ва Wakee ibn al-Jarrah[d]

Шогирдон:

Аҳмад ибни Ҳанбал, Ishaq Ibn Rahwayh[d], Al-Muzani[d], Al-Buwayti[d] ва Dawud al-Zahiri[d]

Осор:

Иттилооти иловагӣ
Лоиҳаҳои алоқаманд:

Commons-logo.svg Викианбор  

Wikidata-logo S.svg Вироиши Викимаълумот

Абӯабдуллоҳ Муҳаммад ибни Идриси Шофеъӣ (ар. محمد بن إدريس الشافعي‎; 767, Ғазза, Фаластин20 январи 820, Фустот, ҳозира Миср) — яке аз чаҳор имоми аҳли суннат, пешвои мазҳаби шофеъӣ ва асосгузори илми усули фиқҳ[1][2].

Зиндагинома[вироиш]

Номи пурра: Абӯабдуллоҳ Муҳаммад ибни Идрис ибни Аббос ибни Усмон ибни Шофеъи Қурайшӣ. Муҳаммад Шофеъӣ (рҳ) ба ҷадди сеюмаш Шофеъ, ки ба дидори расули Худо (с) мушарраф гардида, нисбат ёфтааст. Вай дар замони хилофати Абӯҷаъфари Мансур – дувумин халифаи аббосӣ, ҳамон соле, ки имом Абӯҳанифа (рҳ) вафот карда, ба дунё омада ва дар замони хилофати Маъмуни Аббосӣ вафот кардааст.

Муҳаммад Шофеӣ дар Ғазза таваллуд шуда, ӯро хонаводааш дар ду солагӣ ба Макка бурданд ва он ҷо дар 9-солагӣ Қуръон ва дар 10-солагӣ «Муватта»-и имом Моликро ҳифз кард. Пас аз он соли 170 ҳиҷрӣ дар синни 20-солагӣ ба Мадина омад ва назди имом Молик (рҳ) муддате ба таҳсил пардохт, сипас ба пойтахти хилофат шаҳри Бағдод рафт ва дар он ҷо миёни вай ва имом Муҳаммади Шайбонӣ пайвандҳои дӯстӣ ва муровадаи илмӣ барқарор шуд[3].

Муассиси мазҳаб[вироиш]

Шофеъӣ (рҳ) мазҳаби қадими худро дар давраи буду бошаш дар Ироқ поярезӣ кард ва китобе, ки дар ин давра таълиф намуд, бо номи «ал-Ҳуҷҷат» маъруф аст. Пас аз он ба шавқи дидори имом Молик (рҳ) ба Мадина рафт, вале пеш аз вусули ӯ ба он ҷо имом Молик (рҳ) даргузашта буд, вай аз он ҷо ба Миср шуд ва бақияи умрро дар он ҷо ба сар бурд ва мазҳаби ҷадидашро дар он ҷо таъсис дод.

Осор[вироиш]

Аз вай осори зиёде дар риштаи ҳадис ва фиқҳ бар ҷой монда, ки китобҳои «ал-Муснад» дар ҳадис, «ал-Ҳуҷҷат» ва «ал-Умм» дар фиқҳ, «Адабу-л-қозӣ», «Усулу-л-фиқҳ», «Аҳкому-л-Қуръон», «Ихтилофу-л-ҳадис» ва «ар-Рисола» машҳуртарини онҳо бошанд.

Эзоҳ[вироиш]

  1. ал-Аъломи Зириклӣ. Ҷ. 6. – С. 26
  2. Ҳасан Иброҳим Ҳасан, Таърихи сиёсӣ, динӣ, фарҳангӣ ва иҷтимоии ислом. – Ҷ. 2. – С. 66. – Қоҳира.
  3. Дар бораи чигунагии омадани имом Шофеъӣ (рҳ) ба Бағдод ҳаводис ва достонҳое ривоят шуда, ки нақли онҳо дар ин ҷо ҳеҷ аҳаммияте барои баёни мавзӯъ надоранд.

Адабиёт[вироиш]