Мӯъмин Қаноат

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
Ҷаҳиш ба: новбари, Ҷустуҷӯи
Мӯъмин Қаноат
Қаноатов Мӯъминшоҳ
Сурат
Санаи таваллуд:

2 май 1932(1932-05-02) (85 сол)

Зодгоҳ:

Курговад, Дарвоз, Тоҷикистон

Мамлакат:

Мӯъмин Қаноат (порсӣ: مؤمين قناعت— шоир, ходими давлатӣ, Шоири халқии Тоҷикистон. Узви вобастаи Академияи илмҳои ҶТ (1991), Дорандаи Ҷоизаи давлатии ИҶШС (1977), Дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ(1980).[1]

Зиндагинома[вироиш]

Устод Мӯъмин Қаноат 2 маи соли 1932 дар деҳаи Курговад дар Дарвоз дар хонаводаи кишоварз ба дунё омадааст. Таҳсилоташро дар мактаби рустояш фаро гирифта ва сипас дар колхоз кор кардааст. Нахустин ашъораш дар поёни даҳаи 1940 дар рӯзномаи вилоятии Ғарм чоп шудаанд. Вай соли 1956 бахши забоншиносии тоҷикӣ дар донишкадаи ториху забоншиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленинро хатм кардааст. Солҳо дар ҳайъати таҳририяи маҷаллаи «Садои Шарқ» кор карда нахуст масъули бахши шеър, сипас дабири масъули маҷалла буд. Чанд замоне ҳам сарвиростори нашриёти «Ирфон» -ро бар зимма дошт.[2]. Аз соли 1961 то соли 1991 узви Иттиҳодияи нависандагони ИҶШС буд. Мудири шӯъбаи назм, котиби масъули маҷаллаи «Садои Шарқ» (1956-1966), муовини раиси Садорати ИНТ (1968-1976), аз 1976 то 1991 котиби якуми Раёсати Иттиҳодияи нависандагони Тоҷикистон буд. Директори Институти осори хаттии АИ ҶТ (1991). Раиси Кумита оид ба корҳои байналхалқии Шӯрои Олии ИҶШС (1991). Замоне узви Ҳизби коммунисти Иттиҳоди Шӯравӣ (аз 1962 то оғози даҳаи 1990), узви Кумитаи Марказии Ҳизби коммунистии Тоҷикистон. Намояндаи халқии ИҶШС (1989-1991)(иҷлосияи X — XI), котиби Раёсати Иттиҳоди нависандагони ИҶШС, раиси Кумитаи тоҷикистонии пуштибонӣ аз сулҳ, узви Кумитаи ҷоизаҳои ленинӣ ва давлатӣ дар бахши адабиёт, ҳунар ва меъморӣ, узви Кумитаи Шӯравии ҳамдилӣ бо кишварҳои Осиё ва Африко буд.

Осор[вироиш]

Нахустин маҷмуъаи ашъори Мӯъмин Қаноат соли 1960 бо номи «Шарора» ба табт расида буд. Соли 1977 барои достонҳои «Сурӯши Сталинград» ва «Модарнома» Ҷоизаи давлатии Иттиҳоди Шӯравиро дарёфт кард. Ин достонҳоро сипас чун осори сарфарозшуда ба Ҷоизаи давлатии Иттиҳоди Шӯравӣ борҳо мунташир ва ба дигар забонҳо баргардон шудаанд: аз он ҷумла,ба русӣ «Голоса Сталинграда», «Советский писатель», М., 1979 ва нашриёти «Ирфон» (1979), дар Фрунзе ва Нуқусе (1980). Чопи қирғизии ин осор «Достони Оташ» ва ғазалҳои устодро низ дар бар дошт. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст. То кунун беш аз 12 маҷмуъаи ашъораш нашр шудааст. Достонҳои “Сурӯши Сталинград”, “Тоҷикистон – исми ман”, “Гаҳвораи Сино”, “Масъуднома” ва силсилаи “Созҳои Шероз” ӯро аз маъруфтарин шоирони порсигӯи садаи 20 кардаанд. Яке аз тозатарин осораш достони «Масъуднома» аст ки дар бораи Шаҳид Аҳмадшоҳ Масъуд суруда шудааст.

Мукофот ва Ҷоизаҳо[вироиш]


Китобшиносӣ[вироиш]

Шеър дар васфи забони тоҷикӣ[вироиш]

Қанд ҷӯйи, панд ҷӯйи эй ҷаноб,
Ҳарчи меҷӯйи, биҷӯ,
Бекарон баҳрест, гавҳар беҳисоб,
Ҳарчи меҷӯйи, биҷӯ.
Порсӣ гӯйи, дарӣ гӯйи варо,
Ҳарчи мегӯйи, бигӯ.
Лафзи ишқу дилбари гӯйи варо,
Ҳарчи мегӯйи, бигӯ.
Баҳри ман танҳо забони модарист
Ҳамчу меҳри модар аст.
Баҳри ӯ ташбеҳи дигар нест, нест,
Чунки шири модар аст.
З-ин сабаб чун шӯхиҳои дилбарам
Дӯст медорам варо,
Чун навозишҳои гарми модарам
Дӯст медорам варо.

http://www.cit.tj/mumin/sherho.php?id=zabontoj_sher_asarho Мӯъмин Қаноат БА ҲАВОДОРИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ

Ҳамчунин нигаред[вироиш]

Пайвандҳо[вироиш]

  1. Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.Ҳайати шахсӣ. – Душанбе: Дониш, 2011. - 216 с.
  2. Мӯъмин Қаноат дар сомонаи www.pisateli.freenet.tj (Писатели Таджикистана) // "Писатели Таджикистана", Душанбе: «Ирфон», 1986
  3. Мӯъмин Қаноат