Jump to content

Қироат

Мавод аз Википедиа — донишномаи озод
(Тағйири масир аз Хондани Қуръон)

Қироат, илми қироат — дониши шеваи хондани Қуръон аст. Қироат ба сурати таҳтуллафзӣ ба маънӣ хондан аст ва аз назар вожашиноси ба маънии шеваи хониш аст. «Қироот», ҷамъи «қироат» аст ва ҳокӣ аз гуногунии анвоъ қироат аст. Мақсуд аз «қироати саҳеҳи Қуръон» баёни алфози он ба ҳамон шевае аст, ки Муҳаммад (с) паёмбари ислом худ талаффуз мекард, ё дар ҳузури эшон хонда мешуд ва онро таъйид мекардааст.

Қироат дар Қуръон[вироиш | вироиши манбаъ]

Худованд дар бораи қироат мефармояд: «Пас (дар намозҳоятон) аз Қуръон он миқдоре, ки (бароятон) муяссар гардад, қироат намоед»[1].

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ  ‎ 

Эзоҳ[вироиш | вироиши манбаъ]

  1. Сураи Муддассир, 74: 20

Адабиёт[вироиш | вироиши манбаъ]

  • Абдушарифи Боқизода, Фиқҳи исломӣ бар асоси мазҳаби ҳанафӣ, Душанбе—2017