Фарқият байни намунаҳои "Бейрут"

Jump to navigation Jump to search
х
→‎Таърих: бознависии садаҳо ба ададҳои румӣ using AWB
х (ислоҳи ихтисораҳо using AWB)
х (→‎Таърих: бознависии садаҳо ба ададҳои румӣ using AWB)
 
== Таърих ==
Бейрут (номи қадимиаш Берит, Берута) аз ҳазорсолаи 2 то м. маълум аст. Аз садаи 4 маркази бузурги савдо ва ҳунармандии минтақа. Аз охири асрисадаи 1I то м. Мустамликаи Юнон. Дар миёнаҳои асрисадаи 6VI аз заминҷунбии сахт хароб гардид. Соли 635 дар ҳайати Хилофати Араб буда, соли 1110 аз тарафи салибдорон муҳосира гардид ва ба ҳайати Империяи Лотинӣ дохил шуд. Соли 1291 Бейрутро мамлукҳо ва соли 1516 Империяи Усмонӣ ғасб карданд. Солҳои 1772 ва 1773 ҳангоми ҷанги русҳо бо туркҳо (1768-74) аз тарафи флоти рус муҳосира гардид. Соли 1918 онро қувваҳои ҳарбии Антанта ишғол карданд. Соли 1920 пойтахти давлати Лубнони Кабир (аз соли 1926 Ҷумҳурии Лубнон) зери мандати Фаронса ва аз соли 1941 — пойтахти давлати мустақили Лубнон. Солҳои 1952-75 ба маркази калони молиявию тиҷоратӣ, саноатӣ ва фарҳангии Баҳримиёназамини Шарқӣ табдил ёфт. Бейрут, ки зеботарин шаҳри мамолики араб ҳисоб меёфт ва онро «Мадинат-ул- қудс» (шаҳри муқаддас) меномиданд, дар рафти ҷанги гражданӣ дар Лубнон (1975-90) хароб гардид. Баъдан дар услуби «усмонию фаронсавӣ» чун шаҳри замонавӣ қомат афрохт. Низоъҳои мазҳабии авв.аввали солҳои 70 садаи 20 боиси тақсимшавии Бейрут ба бахшҳои шарқӣ — христианӣ ва ғарбӣ — мусулмонӣ гардид.
 
== Саноат ==

Менюи гаштан