Лолазор (деҳа, н. Ҳисор)
| Деҳа | |
Лолазор | |
|---|---|
| Кишвар |
 Тоҷикистон |
| Вилоят | Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ |
| Ноҳия | ноҳияи Ҳисор |
| Ҷамоат | Деҳоти Алмосӣ |
| Таърих ва ҷуғрофиё | |
| Аҳолӣ | |
| Аҳолӣ | 737 тан (2017) |
| Миллият | тоҷикон |
| Эътиқодот | мусулмонони ҳанафимазҳаб |
| Забони расмӣ | тоҷикӣ |
| Шиносаҳои ададӣ | |
| Пешшумораи телефон | +992 3139 |
| Нишонаи почта | 735020 |
Наврӯзӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Алмосӣи ноҳияи Ҳисор. Аз Наврӯзӣ то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 35 км. Аҳолиаш 737 нафар (2017), тоҷикон.
Номи пештараи деҳа Узунохур буд, ки шакли вайроншудаи Зинохур аст.
Иқтисод
[вироиш | вироиши манбаъ]Дар гузашта аҳолӣ ба ҳунармандӣ шуғл доштанд: кафшҳои чӯбин, табақу чумча месохтанд, чармгарӣ мекарданд. Ҳоло асосан ба кишоварзӣ, боғдорӣ ва чорводорӣ машғуланд. Дар Лолазор мағоза, мактаби асосӣ, бунгоҳи тиббӣ ва масҷиди панҷвақта амал мекунанд[1].
Эзоҳ
[вироиш | вироиши манбаъ]- ↑ Донишномаи Ҳисор — Душанбе: «Ирфон», 2015, — С. 339
Сарчашма
[вироиш | вироиши манбаъ]- Тақсимоти маъмурии Ҷумҳурии Тоҷикистон — Д.: СИЭМТ, 2017. — 580 с. — ISBN 978-99947-33-68-2
|
Ин мақолаи нопурра аз ҷуғрофияи Тоҷикистон мебошад. Шумо метавонед бо пурра кардани ин ба Википедия кумак кунед. |
